""

"

Al tijden op zoek naar een schat, wat ik nooit meer terugvind...

Dat is de tijd van me jeugd, liefde wat je hoort te krijgen als kind...

Liefde vanuit een gezin, maar bij mij is dat gedeelte blind...

Zet me punt in deze tekst direct bij het begin...

Me verhaal is geen verzinsel, het is de realiteit...

De waarheid in het heden, gevoed door me verleden tijd...

Ben het even kwijt, wat liefde precies inhoud en is...

Want liefde is iets wat ik mis als de tyfus...

Mis warmte van dierbare mensen om me heen...

Die van je houden en voor je gaan, ongeacht het probleem...

Hoor mensen praten over huizen, bomen en beesten

Heb die tijd gehad, hoort nu bij mij tot verleden

Kreeg tehuizen toegewezen, geen 1 beslissing was van mij...

Pleeggezinnen en instanties, waren altijd van de partij...

34 keer verhuisd, had geen flauw benul van tijd...

Het is een feit, daarom mis ik dus stabiliteit...

Al die keren andere opvoeding, andere regels...

En iedere keer weer een database vol gegevens...

Gegevens die niet kloppen, want een verhaal kent mij niet...

Hou gevoelens verborgen, maar van binnenin zit woede en verdriet...

Me leven tot me 18e was een keuze van anderen...

Ben nu 20, probeer de keuzes van anderen te veranderen...

Het is me nog niet gelukt, maar vind het niet vreemd...

20 jaar, maar leef me leven nu pas 2 jaar naar eigen keuzes alleen....

Patrick