Columns

31-03-2008

Al tijden op zoek naar een schat, wat ik nooit meer terugvind...

Dat is de tijd van me jeugd, liefde wat je hoort te krijgen als kind...

Liefde vanuit een gezin, maar bij mij is dat gedeelte blind...

Zet me punt in deze tekst direct bij het begin...

Me verhaal is geen verzinsel, het is de realiteit...

De waarheid in het heden, gevoed door me verleden tijd...

Ben het even kwijt, wat liefde precies inhoud en is...

Want liefde is iets wat ik mis als de tyfus...

Mis warmte van dierbare mensen om me heen...

Die van je houden en voor je gaan, ongeacht het probleem...

Hoor mensen praten over huizen, bomen en beesten

Heb die tijd gehad, hoort nu bij mij tot verleden

Kreeg tehuizen toegewezen, geen 1 beslissing was van mij...

Pleeggezinnen en instanties, waren altijd van de partij...

34 keer verhuisd, had geen flauw benul van tijd...

Het is een feit, daarom mis ik dus stabiliteit...

Al die keren andere opvoeding, andere regels...

En iedere keer weer een database vol gegevens...

Gegevens die niet kloppen, want een verhaal kent mij niet...

Hou gevoelens verborgen, maar van binnenin zit woede en verdriet...

Me leven tot me 18e was een keuze van anderen...

Ben nu 20, probeer de keuzes van anderen te veranderen...

Het is me nog niet gelukt, maar vind het niet vreemd...

20 jaar, maar leef me leven nu pas 2 jaar naar eigen keuzes alleen....

Patrick

05-12-2007

Als men in het licht wilt staan, moet men eerst door het donker gaan. Door het donker moet men leren, hoe men het licht dan weer kan waarderen.

Zo sta ik, Ikbal, een maand geleden met mij koffer voor de deur van opvangcentrum De Vluchtheuvel. Zenuwachtigheid en verdriet zoeken diep in mij naar zinnen die zich vormen als één vraag: "kunnen jullie mij helpen?". Ik word gelijk binnengelaten. Een diepe zucht komt vrij zodra ik neerplof op een stoel in de intake-kamer. Het gordijn voor mijn hart wordt binnen een uur stap voor stap opzijgeschoven. Blaadjes en pennen komen tevoorschijn en beginnen hulpvragen te maken op papier. Op dat moment schieten duizenden gedachtes als raketten in mijn hoofd. Ik ben al zo verbaasd dat men zijn hart kan luchten bij een begeleidster, die liefdevol en behulpzaam haar luisterend oor opent voor mij. Heel langzaam komt er al een beetje licht in mijn hoofdje. Nadat ik mijn verhaal heb vertelt, ben ik ontroerd en opgelucht. Ja! Ik word geholpen en mag blijven! Mijn kamer wordt toegewezen en huisregels nemen plaats in mijn hoofd.

Nu, een paar weken verder kan ik jullie met veel vertrouwen vertellen dat ik geestelijk groot geworden ben en lichamelijk nog steeds 1,63 (hi,hi). Ik heb gevochten met wekkers, regels en samen met het personeel om mijn leven weer op de rails te krijgen. En ja, hoor! Het is gelukt! Ondanks dat ik maar 18 euro per week zakgeld krijg, voel ik mij ontzettend rijk! Rijk van kennis en machtig van zelfvertrouwen en levenslust. Ik moet toegeven dat het soms wel moeilijk was, omdat ik werd geconfronteerd met mijzelf.

Bij deze wil ik het personeel bedanken voor alle liefde, troost, hulp en hoop die ik gekregen heb in de opvang.

Ikbal

06-06-2007

Ik voel me hier heel erg thuis

Ik ben in De Vluchtheuvel terecht gekomen toen ik voor de zoveelste keer mijn huis was kwijtgeraakt. Mijn moeder heeft toen De Vluchtheuvel gebeld. Wat ik fijn vind aan wonen in De Vluchtheuvel, is dat ik altijd bij de begeleiding terecht kan als ik ergens mee zit. Ik vind het hier geweldig. Vooral als er relaxte mensen zijn, is het hier echt hartstikke gezellig. Ik voel me hier heel erg thuis.
De afgelopen maanden heb ik veel geleerd. Ik leer bijvoorbeeld om met geld om te gaan. Als ik vroeger geld op m’n rekening had staan, was het meteen op. De huur betaalde ik nooit. Daarnaast heb ik geleerd om voor mezelf op te komen. Ik heb nee leren zeggen, ook tegen de drugs waaraan ik verslaafd was. Sinds ik hier woon, ben ik veel sterker geworden. Ik mag trots op mezelf zijn.
Hoewel ik het in De Vluchtheuvel naar mijn zin heb, kijk ik er toch naar uit om weer zelfstandig te gaan wonen. Ik weet nu hoe het moet. In de toekomst zou ik graag samen met mijn vriend een huisje hebben. Daarnaast zit ik er aan te denken om zelf de hulpverlening in te gaan. Met mijn ervaring hoop ik straks andere mensen te kunnen helpen.

Kim (26)